🇺🇸 فرمت آمریکا

رزومه‌ای دقیقاً مطابق استاندارد آمریکا بساز

رزومه‌ی آمریکایی عریان‌ترین سند این فهرست است. بدون عکس، بدون تاریخ تولد، بدون وضعیت تأهل، بدون معرف — هر چیزی که بتواند یک ویژگی حمایت‌شده را لو بدهد عمداً حذف می‌شود، و هر چیزی که «مدرکِ توانایی» نباشد به‌خاطر جا حذف می‌شود. فرض کاری یک صفحه است، اولین خواننده یک ماشین است، و واحد پول این بازار جمله‌های عددی است.

رزومه‌ی آمریکا من رو رایگان بساز

شروع رایگان

رزومه‌ی آمریکا در یک نگاه

شش سوالی که بیشتر از همه پرسیده می‌شن، با جواب کوتاه.

نام سند در آمریکا: رزومه (Resume)

چند صفحه باشد

۱ صفحه — ۲ صفحه فقط با حدود ۱۰ سال سابقه

یک صفحه پیش‌فرض است و تقریباً برای هر کسی با کمتر از یک دهه سابقه صدق می‌کند. صفحه‌ی دوم را ارشدیت به تو می‌دهد، نه اینکه حرف بیشتری داری.

عکس

هرگز

کارفرمایان آمریکایی برای کاهش ریسک تبعیض طبق قواعد EEOC از عکس پرهیز می‌کنند. رزومه‌ی عکس‌دار نشانه‌ی ناآشنایی با بازار است و گاهی نخوانده کنار گذاشته می‌شود.

زبان

انگلیسی آمریکایی، املای آمریکایی

organize نه organise؛ program نه programme. املای بریتانیایی قاطی‌شده این حس را می‌دهد که سند از بازاری دیگر کپی شده است.

قالب تاریخ

ماه و سال — Jan 2023 – Mar 2025

تراز راست، از جدید به قدیم، ماه به‌علاوه‌ی سال. برای نقش فعلی «Present». نوشتن فقط سال، شبیه گِردکردن به نظر می‌رسد.

فایل و ارسال

PDF، اندازه‌ی Letter، تک‌ستونی

Firstname-Lastname-Resume.pdf روی کاغذ Letter با اندازه‌ی ۸٫۵ × ۱۱ اینچ. فایل DOCX فقط وقتی بفرست که ریکروتر صریحاً خواسته باشد.

معرف‌ها

کاملاً حذف می‌شوند

حتی خط «در صورت درخواست» هم نه — ریکروتر آمریکایی آن خط را فضای هدررفته می‌خواند، چون همه می‌دانند معرف‌ها مرحله‌ی بعدند.

چی برای آمریکا فرق می‌کنه

وقتی آمریکا رو به‌عنوان کشور مقصد انتخاب می‌کنی، موتور رزومیتو هر کدوم از این موارد رو خودکار روشن یا خاموش می‌کنه.

عکس پروفایل

کارفرماهای آمریکا حق ندارن این رو بخوان — برای رعایت قانون، خودکار حذفش می‌کنیم.

خودکار حذف می‌شه

تاریخ تولد

کارفرماهای آمریکا حق ندارن این رو بخوان — برای رعایت قانون، خودکار حذفش می‌کنیم.

خودکار حذف می‌شه

ملیت

این فیلد رو توی رزومه‌ی آمریکا نشون نمی‌دیم.

نمایش داده نمی‌شه

وضعیت تأهل

کارفرماهای آمریکا حق ندارن این رو بخوان — برای رعایت قانون، خودکار حذفش می‌کنیم.

خودکار حذف می‌شه

وضعیت خدمت نظام

این فیلد رو توی رزومه‌ی آمریکا نشون نمی‌دیم.

نمایش داده نمی‌شه

محل تولد

این فیلد رو توی رزومه‌ی آمریکا نشون نمی‌دیم.

نمایش داده نمی‌شه

قوانین بخش‌ها برای آمریکا

رفرنس‌ها

توی رزومه نمیاد

علایق و سرگرمی‌ها

نمایش داده نمی‌شه

ترتیب بخش‌های رزومه‌ی آمریکا

از بالا به پایین، همون ترتیبی که کارفرمای آمریکا انتظار داره بخونه.

  1. 1

    سربرگ

    نام، تلفن، ایمیل، شهر و ایالت، لینکدین، نمونه‌کار. به‌صورت متن اصلی، نه داخل هدر سند — تجزیه‌گرهای ATS معمولاً هدر را نادیده می‌گیرند.

  2. 2

    خلاصه (اختیاری)

    دو سه خط، فقط اگر چیز مشخصی می‌گوید. جمله‌ی کلیشه‌ای «حرفه‌ای سخت‌کوش به دنبال فرصت» از هیچی بدتر است.

  3. 3

    سابقه‌ی کاری

    قلب سند، معمولاً ۶۰ تا ۷۰ درصد صفحه. عنوان، شرکت، محل، تاریخ‌ها و بعد سه تا پنج خط دستاورد.

  4. 4

    مهارت‌ها

    فقط مهارت‌های سخت و ابزارها. فهرست مهارت‌های نرم و نوارهای درصدی نه — امتیاز پنج‌ستاره برای پایتون هیچ چیز قابل راستی‌آزمایی به ریکروتر نمی‌گوید.

  5. 5

    تحصیلات

    مدرک، مؤسسه، سال. معدل فقط اگر تازه فارغ‌التحصیل شده‌ای و بالای ۳٫۰ است. زیر بخش سابقه، مگر اینکه تازه‌فارغ‌التحصیل باشی.

  6. 6

    پروژه‌ها یا گواهی‌ها

    بخش پایانی اختیاری. برای تغییر مسیر شغلی و مهندسان ارزشمند است؛ اگر تو را به صفحه‌ی دوم می‌برد، حذفش کن.

چرا یک صفحه، و چطور واقعاً به آن برسیم

قاعده‌ی یک‌صفحه‌ای یک ترجیح زیبایی‌شناختی نیست؛ از حسابِ ساده‌ی استخدام آمریکایی می‌آید. یک آگهی در شرکتی متوسط معمولاً چند صد درخواست می‌گیرد و اولین مرور انسانی با ثانیه بر هر رزومه اندازه‌گیری می‌شود. صفحه‌ی دوم به‌ندرت خوانده می‌شود، پس مطلبی که به آنجا منتقل می‌کنی عملاً حذف شده — در حالی که برداشت خواننده از قضاوت حرفه‌ای تو را همان چیزی می‌سازد که نگه داشته‌ای.

به این ترتیب حذف کن. نقش‌های قدیمی‌تر از ده تا دوازده سال، هرکدام یک خط می‌شوند یا کلاً می‌روند. خطوطی که وظیفه را توصیف می‌کنند نه نتیجه را، اول حذف می‌شوند — «مسئول مدیریت فرایند گزارش‌گیری» شرح شغل است، نه دستاورد. بعد جمله‌ی هدف، خط معرف‌ها، نوارهای مهارت، نشانی کامل پستی و هر چیزی درباره‌ی سرگرمی‌ها را بردار. آنچه می‌ماند باید سه تا پنج خط برای هر نقش اخیر و یک خط برای هر نقش قدیمی باشد.

خطوطی که از یک مرور شش‌ثانیه‌ای جان به در می‌برند

عرف آمریکایی این است: فعل کنش، بعد کاری که کردی، بعد نتیجه‌ی قابل اندازه‌گیری. جمله‌ی «جریان پرداخت را با React بازسازی کردم و رهاکردن سبد خرید را در دو فصل از ۶۸٪ به ۵۱٪ رساندم» کار می‌کند چون هر بخشش قابل بررسی است. مقایسه‌اش کن با «روی بهبود تجربه‌ی پرداخت کار کردم» که همان شش ماه را توصیف می‌کند و هیچ چیز را ثابت نمی‌کند.

اگر معیار تمیز نداری — و بخش زیادی از کار صادقانه ندارد — به‌جای نتیجه، مقیاس را عددی کن: چند کاربر، چه اندازه بودجه، چند نفر در تیم، چند بازار، با چه تناوبی. جمله‌ی «مالک بستن حساب ماهانه‌ی سه شرکت زیرمجموعه با مجموع درآمد حدود ۴۰ میلیون دلار» بدون اختراع درصد، وزن دارد. هرگز درصد جعلی نساز؛ بررسی معرف‌ها و کاوش در مصاحبه‌های آمریکایی آن‌قدر دقیق است که یک عدد ساختگی به گفت‌وگویی ناخوشایند ختم می‌شود.

قالب‌بندی برای ماشینی که اول از همه تو را می‌خواند

تقریباً هر کارفرمای بزرگ آمریکایی یک سامانه‌ی ATS دارد و شکل خراب‌شدن رزومه در آن به‌طرز کسل‌کننده‌ای تکراری است: چیدمان دوستونی بی‌ترتیب خوانده می‌شود، جدول و کادر متنی محتوایشان را از دست می‌دهند، اطلاعات تماس داخل هدر صفحه حذف می‌شود، آیکون‌ها جای کلماتی را می‌گیرند که نمایندگی‌شان می‌کنند، و عنوان‌های خلاقانه‌ی بخش‌ها به فیلدهای مورد انتظار سامانه نگاشت نمی‌شوند. یک ستون، عنوان‌های استاندارد (Experience، Skills، Education)، متن واقعی برای همه چیز، و یک فونت معمولی به کار ببر.

بعد واژگان خودِ آگهی را تطبیق بده. این سامانه‌ها بر اساس تطبیق رشته‌ی متن رتبه می‌دهند، پس اگر آگهی نوشته «Kubernetes» رزومه‌ی تو هم باید Kubernetes بنویسد نه «ارکستراسیون کانتینر»، و هر سرواژه باید یک‌بار همراه شکل کاملش بیاید: «SQL (Structured Query Language)». این کلیدواژه‌انباشت نیست — متن سفید نامرئی و بلوک کلیدواژه شناسایی می‌شود و درخواست را در فهرست سیاه می‌گذارد. این فقط یعنی برای کارهایی که واقعاً کرده‌ای، از کلمات کارفرما استفاده کنی.

آنچه آمریکایی‌ها عمداً حذف می‌کنند

قانون فدرال آمریکا محدود می‌کند که کارفرما در استخدام چه چیزی را می‌تواند در نظر بگیرد، بنابراین ریکروترها ترجیح می‌دهند اصلاً این اطلاعات را دریافت نکنند. بیرون از صفحه: عکس، تاریخ تولد، سن، جنسیت، وضعیت تأهل، تعداد فرزندان، دین، ملیت، وضعیت سلامت و نشانی کامل منزل. مصاحبه‌گرها آموزش دیده‌اند درباره‌ی این‌ها نپرسند، و رزومه‌ای که خودش این‌ها را عرضه می‌کند برای کسی که می‌خواندش یک مسئله‌ی انطباق درست می‌کند.

دو مورد دیگر که مردم را غافلگیر می‌کند. اگر نگران غربالگری سنی هستی می‌توانی سال فارغ‌التحصیلی را حذف کنی — مدرک و مؤسسه کافی است. و خدمت سربازی، که در رزومه‌ی ایرانی یک فیلد استاندارد است، اینجا معادلی ندارد: رزومه‌ی آمریکایی تنها وقتی به خدمت نظامی اشاره می‌کند که یک شغل بوده باشد، و در آن صورت مثل هر نقش دیگری با درجه، وظایف و دستاورد نوشته می‌شود.

اشتباه‌های رایج در رزومه‌ی آمریکا

چیزهایی که بیشترین تعداد رزومه‌ی خوب رو زمین می‌زنن.

درخواست از ایران برای آمریکا

درباره‌ی قیف انتخاب واقع‌بین باش: بیشتر کارفرمایان آمریکایی اول روی مجوز کار فیلتر می‌کنند، پس متقاضی خارج از کشور بدون ویزا با مسیری باریک روبه‌روست — عمدتاً شرکت‌های اسپانسر H-1B، متقاضیان O-1 با کارنامه‌ی قوی، موقعیت‌های دانشگاهی و پژوهشی، و کار قراردادی کاملاً دورکار. رزومه‌ی تو نباید درباره‌ی سیاست مهاجرتی استدلال کند. باید وضعیتت را در یک خط بگوید و بعد آن‌قدر درباره‌ی کارت مشخص باشد که شرکتِ حاضر به اسپانسری، دلیلی برای صرف کاغذبازی روی تو داشته باشد.

عرف‌های ایرانی را «ترجمه» کن و بیرون بگذار. خدمت سربازی، وضعیت تأهل، تاریخ تولد، کد ملی و عکس همه حذف می‌شوند. عنوان‌های فارسی بخش‌ها حذف می‌شوند. نام شرکت‌هایی که بیرون از ایران معنایی ندارند یک عبارت مقیاس می‌گیرند — «دیجی‌کالا (بزرگ‌ترین بازارگاه تجارت الکترونیک ایران، حدود ۴۰ میلیون بازدید ماهانه)». نام انگلیسی دانشگاهت باید دقیقاً همان باشد که در ریزنمرات آمده، تا ریکروتری که جست‌وجویش می‌کند همان مؤسسه‌ی واقعی را پیدا کند.

برای کار قراردادی دورکار — که مسیری واقع‌بینانه و در حال رشد است — رزومه کم‌اهمیت‌تر از یک ردّ عمومی و قابل بررسی است: یک گیت‌هاب با کامیت‌های واقعی، نوشته‌های منتشرشده، نمونه‌کار، سابقه‌ی Upwork یا Toptal. این‌ها را از سربرگ لینک کن. کارفرمای آمریکایی که فرامرزی استخدام می‌کند، کار عمومی قابل راستی‌آزمایی را جایگزین معرف‌ها و بررسی پیشینه‌ای می‌کند که در حالت عادی انجام می‌داد.

سوالات پرتکرار درباره‌ی رزومه‌ی آمریکا

رزومه‌ی آمریکایی یک صفحه باشد یا دو صفحه؟

برای تقریباً هر کسی با کمتر از ده سال سابقه — از جمله تغییردهندگان مسیر شغلی و تازه‌فارغ‌التحصیلان — یک صفحه. دو صفحه برای نقش‌های ارشد و مدیریتی پذیرفته است، یا برای رزومه‌ی فدرال و دانشگاهی که کلاً عرف‌های بلندتر خودشان را دارند.

می‌توانم روی رزومه‌ی آمریکایی عکس بگذارم؟

نه. کارفرمایان آمریکایی برای محدودکردن ریسک تبعیض طبق قواعد EEOC از عکس پرهیز می‌کنند و بعضی تیم‌های استخدام سیاست کنارگذاشتن رزومه‌های عکس‌دار دارند. تنها استثناها بازیگری و مدلینگ‌اند که در آن‌ها خودِ عکس، محصول است.

تفاوت resume و CV در آمریکا چیست؟

در کاربرد آمریکایی این‌ها دو سند متفاوت‌اند. Resume همان سند بازاریابی یک‌صفحه‌ای برای مشاغل صنعتی است. CV یک کارنامه‌ی بلند دانشگاهی است — مقالات، گرنت‌ها، تدریس، کنفرانس‌ها — که برای موقعیت‌های پژوهشی، هیئت‌علمی و بعضی مشاغل پزشکی به کار می‌رود و محدودیت طول ندارد.

معدلم را بنویسم؟

فقط اگر در دو سه سال اخیر فارغ‌التحصیل شده‌ای و بالای حدود ۳٫۰ از ۴٫۰ است. اگر مدرکت از ایران است تبدیلش کن و هر دو را نشان بده — «۳٫۶ از ۴٫۰ (۱۷٫۴ از ۲۰)» — تا کسی مجبور نباشد مقیاس را حدس بزند.

باید بنویسم که به اسپانسر ویزا نیاز دارم؟

روی رزومه ننویس. هر فرم درخواست آمریکایی مستقیماً سؤال مجوز کار را می‌پرسد و همان‌جا صادقانه جوابش را می‌دهی. اما اگر همین حالا وضعیت داری — گرین‌کارت، شهروندی، مجوز کار معتبر — یک خط برای گفتنش ارزش دارد، چون یک مانع را برمی‌دارد.

کارفرمایان آمریکایی واقعاً از فیلتر ATS استفاده می‌کنند؟

شرکت‌های بزرگ تقریباً همه، و بسیاری از شرکت‌های متوسط هم. در عمل این کمتر یک دروازه‌ی امتیازدهی کلیدواژه است و بیشتر یک ریسک تجزیه: اگر سامانه ستون‌هایت را بی‌ترتیب بخواند یا شماره‌ی تلفنت را از هدر صفحه بیندازد، دیگر لازم نیست الگوریتم رتبه‌بندی تو را از دست بدهد.

خدمت سربازی را در رزومه‌ی آمریکایی بنویسم؟

فقط اگر یک اشتغال بوده که می‌خواهی بر اساسش ارزیابی شوی، و آن‌وقت هم مثل هر نقش دیگری با وظایف و دستاورد نوشته می‌شود. فیلد وضعیت به سبک ایرانی — پایان خدمت، معافیت، تعویق — در آمریکا هیچ معنایی ندارد و باید حذف شود.

رزومیتو واقعاً رزومه رو برای آمریکا تغییر می‌ده یا همه‌جا یه قالب یکسانه؟

قالب یکسان نیست. موتور کشوری رزومیتو (با 8 مورد تنظیم‌شونده برای هر کشور) بر اساس کشور مقصدت مشخص می‌کنه کدوم فیلدهای شخصی و بخش‌ها نمایش داده بشن — قوانین مخصوص آمریکا همینایی هستن که بالا اومد.

این رایگانه؟

بله — می‌تونی اولین رزومه‌ی خودت با فرمت آمریکا رو با پلن رایگان بسازی و دانلود کنی.

می‌تونم بعداً کشور مقصد رو عوض کنم؟

بله، هر وقت بخوای می‌تونی از ویرایشگر رزومه کشور مقصد رو عوض کنی و رزومیتو بلافاصله قوانین جدید رو اعمال می‌کنه.

این قوانین رو خودکار اعمال کن

رزومیتو موقع انتخاب آمریکا به‌عنوان کشور مقصد، همین فیلدها رو خودش روشن یا خاموش می‌کنه — لازم نیست چیزی رو به خاطر بسپری.

رزومه‌ی آمریکا من رو رایگان بساز

شروع رایگان

برای کشور دیگه‌ای می‌سازی؟

همه‌ی کشورها